Monday, December 22, 2014

காட்சியும் கவிதையும் - 01





நாம் 
நடை பழகும் போது ... 
எமக்கு ஊன்று கோல்... 
நம் தாய் - நடை இடறி ... 
நாம் விழுந்தாலும்... 
தன்னையே நிந்திப்பார் ... 
தாய் .....!!! 

தாயே .... 
நீங்கள் நடை இடறும் போது... 
நாங்கள் தானே உமக்கு ... 
ஊன்று கோல் - எதற்காக 
இந்த பட்டவயத்தில் ஏன்... 
இந்த பட்ட தடி ...? 

தாயே புரிகிறது ... 
உங்கள் சிந்தனை ... 
பிள்ளையை சுமந்த நீங்கள் ... 
பிள்ளைக்கு சுமையாய் இருக்க ... 
விரும்பவில்லை போலும் ...!!!

சிறப்பு இடுகை

முதல் காதல் அழிவதில்லை

இந்த ஜென்மத்தில் ..... அழிவே அழியாது .... முதல் காதல் பேசிய ..... வார்த்தைகளும் .... நினைவுகளும் .......!!! துவையல் இடித்த ..... உரல...