Monday, December 22, 2014

காட்சியும் கவிதையும் - 01





நாம் 
நடை பழகும் போது ... 
எமக்கு ஊன்று கோல்... 
நம் தாய் - நடை இடறி ... 
நாம் விழுந்தாலும்... 
தன்னையே நிந்திப்பார் ... 
தாய் .....!!! 

தாயே .... 
நீங்கள் நடை இடறும் போது... 
நாங்கள் தானே உமக்கு ... 
ஊன்று கோல் - எதற்காக 
இந்த பட்டவயத்தில் ஏன்... 
இந்த பட்ட தடி ...? 

தாயே புரிகிறது ... 
உங்கள் சிந்தனை ... 
பிள்ளையை சுமந்த நீங்கள் ... 
பிள்ளைக்கு சுமையாய் இருக்க ... 
விரும்பவில்லை போலும் ...!!!

சிறப்பு இடுகை

என்னைமறந்து விடு......

நீண்ட காலத்துக்கு...... பின் சந்தித்ததால்..... காதலர் நாம்....... நண்பரானோம்.........! இருபத்து நான்கு...... மணி நேரமும் இரவாக..... ...